Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Τα σκοτάδια που βλέπαμε..



Λένε κάποιοι πως μοναχά με θεϊκές παρεμβάσεις μπορεί κανείς τα μελλούμενα να ψυχανεμιστεί.. Μπορεί και δίκιο να ‘χουν..

Λένε κάποιοι άλλοι πως το συλλογικό ασυνείδητο, αυτό για το οποίο μιλούσε ο Γιούνγκ και άλλοι, μπορεί να νιώσει τις δονήσεις της καταχνιάς που το Φως να σκοτεινιάσει ‘θε.. Αυτοί μπορεί να έχουν και δίκιο πιότερο. Μια και υπάρχουν αισθήσεις πέρα απ’ τις γνωστές κι έξω απ’ όσα αφήνουν, οι βρικόλακες που τον κόσμο να κυβερνήσουν θέλουν, την «επιστήμη» τους να μας αποκαλύψει.

Αισθήσεις που του σκοταδιού τις ανίερες δονήσεις οσμίζονται, και να τις ξορκίσουν προσπαθούν..



Σαν το παρακάτω..:

«Μια φιγούρα σκυφτή σ ένα βιβλίο.. Λεξικό γράφει το εξώφυλλο.. Και διαβάζει..

«Δημοκρατία: (η) ουσ. πολίτευμα λαϊκής κυριαρχίας, όπου ο λαός κυβερνά με αιρετούς αντιπροσώπους του: στη δημοκρατία, αυτός που βάνει το νόμο είναι ο ίδιος ο λαός, με την εξουσία που δίνει στους καλύτερους, κι όχι ο τύραννος (Π. Πρεβελάκης)»..

Και κουνά λυπημένα το κεφάλι.. Μια και αυτό είναι που του μάθανε πως θα έπρεπε ο άνθρωπος ο πολιτισμένος, ο πολιτισμός ο ανώτερος να έχει.. Αυτό το να κυβερνά ο λαός.. Μα με την εξουσία στους καλύτερους..

Και πατά μια στιγμή το κουμπί.. Κι ανάβει η οθόνη.. Και φανερώνονται οι «εκπρόσωποι».. Και οι νυν, και οι πριν, και οι επίδοξοι.. Και την κλείνει με τρόμο…

Και συνεχίζει να ψάχνει..

«Δικτατορία: (η) ουσ. η εξουσία του δικτάτορα, το πολίτευμα όπου η εξουσία ασκείται απολυταρχικά από ένα πρόσωπο ή ομάδα προσώπων».



Και το κεφάλι νεύει με κατανόηση.. Μια και νιώθει πλέον πως αυτό ταιριάζει στον εφιάλτη που ζει.. Α και κάτι ακόμα είναι αυτή η λέξη.. Μια και οι λέξεις έχουνε σημασία, που αν τη διαστρεβλώσουν, χάνεται και το νόημα.

«Δικτατορία είναι το πολίτευμα που δια της βίας επιβάλει σε λαούς κι ανθρώπους νόμους, στους οποίους οι δεύτεροι διαφωνούν και ενδεχομένως τους βλάπτουν..».



Και σκέφτεται για φορολογίες, για ασφαλιστικά, για «μεταρρυθμίσεις», για απαλλαγές στους κατέχοντες, για κυνήγι στους μη έχοντες.. Κι αυτά στο όνομα της «Δημοκρατίας».. Μας βγάλατε, θα μας έχετε για τέσσερα χρόνια, ας προσέχατε.. Κι ας λέγανε άλλα για να βγούνε..

Κάπως αλλιώς το σκέφτεται τα όνομα.. Κι ας μην υπάρχει σε λεξικά..

Κάτι σαν «Κοινοβουλευτική Δικτατορία» του έρχεται στο μυαλό…

Προσπαθώντας να ονοματίσει την κατάσταση συνεχίζει να αναζητά στο βιβλίο.. Ώσπου βρίσκει αυτό που του φαίνεται πιο κατάλληλο..

«Πόλεμος: (ο) ουσ. ένοπλη σύγκρουση μεταξύ κρατών ή εθνών μάχη η διάρκεια εμπόλεμης κατάστασης (μτφ.) έντονος αγώνας για επικράτηση, ανταγωνισμός (μτφ.) ανταγωνισμός, άμιλλα πόλεμος νεύρων, προσπάθεια για καταπτόηση εμφύλιος πόλεμος, ο μεταξύ οργανωμένων πολιτικών μερίδων του ίδιου έθνους ιερός πόλεμος, πόλεμος που διεξάγεται για θρησκευτικούς λόγους ψυχολογικός πόλεμος, η χρήση μέτρων και μέσων που αποσκοπούν στην εξασθένιση και καταπτόηση αντίπαλου πληθυσμού ή στρατού»..

Και το μυαλό νεύει με συγκατάβαση.. Μια που αυτό που ζει είναι μια σύγκρουση, ένας πόλεμος.. Μπορεί όχι για το σώμα.. Ακόμα.. Μα για το μυαλό; Για την Καρδιά; Για το συναίσθημα; Που πάνε να τα καταπνίξουν, να τα ισοπεδώσουν όλα..; Που πάνε να περάσουν εκείνα εκεί τα περιβόητα ψέματα σαν αλήθειες..

Ψέματα του τύπου, «Έλα μωρέ τι μπορεί να κάνει κανείς..; Πώς να το πολεμήσεις το σύστημα..; Αφού ότι και να κάνουμε, αυτοί το χαβά τους..».. Ξεχνάνε βέβαια να πουν τα αυτονόητα.. Τ’ αποκρύπτουν..

Τις αλήθειες, ότι με την ανοχή έως και την συνενοχή μας κυβερνάνε όλα αυτά τα ανθρωπάκια που αφέντες βαπτιστήκαν.. Δεν έγιναν, τους αφήσαμε, ή και τους κάναμε..



Α ναι και κείνο το «σοφότατο» ψέμα.. «Κοίτα την πάρτη σου..» και καλά, που μας το πουλάνε σαν υψίστη αρετή.. Μοναχά που ξεχνάνε να μας πουν αυτό που από χρόνια εφαρμόζαν οι Εγγλέζοι, μα και τόσοι κατά καιρούς αφεντάδες..

Το διαίρει και Βασίλευε..

Και αποσιωπούν και την άλλη αλήθεια..

Ισχύς εν τη ενώσει..

Και μετά τι γίνεται..;

«Νίκη: (η) ουσ. κατίσχυση σε μάχη ή αγώνα: πολεμική - αθλητική νίκη (γεν.) κάθε είδους επικράτηση»..

Και σκέφτεται όλα εκείνα που του μάθαν.. Το σύστημα να νικήσεις δε μπορείς.. Κι αν το προσπαθήσεις θα σε φάει.. Κι όλα αυτά μα κι άλλα εξίσου όμορφα κι «αληθινά» που του παν..

Η καρδιά σαν να μαραζώνει..

Πώς με το Θεριό να τολμήσει να τα βάνει..;

Μα τότε η ματιά σ άλλο βιβλίο πέφτει.. Εκείνο π’ έχει για εξώφυλλο «Οι Πύλες της Φωτιάς» και για τριακόσιους που τα βάλαν με ένα εκατομμύριο.. Και για τρεις μέρες τους κρατήσαν..

Μέχρι ο Εφιάλτης να βρεθεί..

Και πιο δίπλα.. «Μάχη των Πλαταιών..». Ογδόντα χιλιάδες, νικήσαν τριακόσιες..

Πιο πέρα «Αλέξανδρος..». Πενήντα χιλιάδες μ’ ένα εκατομμύριο στο Γραννικό που είχε σύσσωμη η Αυτοκρατορία μαζευτεί για να τους πνίξει στους αριθμούς της..

Και Κολοκοτρώνης κι ο Γκάντι,



Και τόσοι άλλοι που μας μάθαν το πιο απλό..

Δε μετράνε οι αριθμοί..

Η Ψυχή, η Καρδιά, η Πίστη είναι που και τον κόσμο να αλλάξει μπορεί..



Σαν το φως π’ έχει μέσα της αφήσει τα σκοτάδια να φωτίσει..

(Σ.τ.σ. Τα λήμματα προέρχονται από το «Μείζων Ελληνικό Λεξικό» των Τεγόπουλου – Φυτράκη.)»


Το ανατριχιαστικό για μένα, σ’ αυτό το κείμενο, που μοιάζει σαν σήμερα να γράφτηκε, είναι η ημερομηνία που το έγραψα..:

Αναρτήθηκε την Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008 από Νεφελοβάτης,

Τέσσερα χρόνια πριν..


Το βλέπαμε λοιπόν που ερχόταν, μια και γράφτηκε μετά από μια συζήτηση μου, με τον αδερφικό μου φίλο, το Γιώργο τον Αλεξόπουλο (η φωτογραφία του βρίσκεται πάνω δεξιά στο ιστολόγιο, που δεν είναι πια μαζί μας, τρία χρόνια τώρα, και μου λείπει απίστευτα)..

Και δεν ήμασταν οι μόνοι που τα βλέπαμε, κι ας θεωρούμασταν «υπερβολικοί» κάποιες φορές από γνωστούς και συγγενείς..

Τώρα πάντως, μ’ όποιον μιλήσει κανείς, ότι διαβάσει στο Ελεύθερο ακόμα διαδίκτυο, και όπου Ελευθερία λόγου υπάρχει, για Προδοσία, ξεπούλημα, Κατοχή και Προδότες θ’ ακούσει, μια και όλοι τα βλέπουμε και στο πετσί μας τα ζούμε..

Κι είναι πια καιρός, να κάμουμε, ότι έχει χρέος κάθε Άνθρωπος που Ελεύθερος ‘θε να λέγετε και να Ζει..

Να Πολεμήσουμε για τη Λευτεριά μας,

Σαν και την περασμένη Κυριακή στο Σύνταγμα,

Που κι αν μας ψεκάζανε με τόνους ασφυξιογόνα για ώρες,

Ο Κόσμος, νέοι, γέροι, παιδιά, μεσήλικες, δεν έφευγε!


Να μείνουμε, μέχρι ο Εφιάλτης τους να φύγει,



Τα όνειρα μας, για να φέρουμε εδώ..!

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Δημοψήφισμα: Που ειν’ η Δημοκρατία κι ο «Κυρίαρχος λαός» ρε Υποκριτές;



Ομολογουμένως όλοι «ξαφνιαστήκαμε» σε κάποιο βαθμό με την απόφαση του Γιωργάκη να προκηρύξει ξαφνικά δημοψήφισμα. Κι ας καταλαβαίνουμε ότι αυτή του η «απόφαση» από συμφέροντα και κέντρα που στη σκιά βρίσκονται, υποκινούμενη είναι.. Μια και δεν έχει ως τα τώρα αποδείξει πως τέτοιες κινήσεις μοναχός του είναι ικανός να σκεφτεί… Πόσο μάλλον πράξη να θελήσει να τις κάμει..

Αυτό που μ’ έχει όμως «εκπλήξει», και πιστεύω και πολλούς σκεπτόμενους και υποψιασμένους από εμάς, είναι όλη αυτή η απίστευτη μπόχα που απ’ τους παγκόσμιους παπαγάλους και τους «Δημοκράτες ηγέτες», Ευρωπαίους και μη, ξερνιέται!

Ναι, μας λένε πως είμαστε σε μια «Δημοκρατική» και καλά Ευρώπη και ένωση, αλλά μόνο όταν..

Κάνουμε σαν καλά παιδιά ότι μας υπαγορέψουν οι «πεφωτισμένοι» των τοκογλύφων- αγορών τα διορισμένα τσιράκια.



Όχι πως ο ΓΑΠ είναι κατιτίς διαφορετικό, και πιθανόν να του είπανε πως θα μασήσουμε, και πως οι Γκεμπελίσκοι των ΜΜΕ, οι βρικόλακες οι πληρωμένοι των ντόπιων και διεθνών μαφιόζων υποτακτικοί, που και καλά μας ενημερώνουν, καταφέρουν ακόμα για μια φορά να μας φοβίσουν.

Για να ψηφίσουμε να ψοφήσουμε εμείς κι όλη Ελλάδα, γιατί για 16η φορά θα «κινδυνεύουν οι μισθοί και οι συντάξεις»..!


Ω ναι, εκείνοι οι μισθοί κι οι συντάξεις που έχει ξεφτιλίσει η Μπατσοκο-συμμορία του ΓΑΠ, που τα συμφέροντα των κορακιών που ‘θένε την Ελλάδα να φάνε, και θα τα αποτελειώσει η καινούργια συμφωνία υποδούλωσης..

Αυτά του είπαν, αυτά πιστεύουν, κι αυτά κάνει σαν καλή μαριονέτα..

Αλλά κι οι άλλοι..;

Οι Ευρωπαίοι «ηγέτες»;

Οι ντόπιοι των κομμάτων «αρχηγοί»;

ΟΙ «καναλάρχες»;

Όλοι ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα βροντοφωνάζουν! Στο οποίο ο λαός θα μπορούσε να εκφραστεί. Αυτοί που τόσο καιρό λέγανε ότι η κυβέρνηση έχει τη νομιμοποίηση από το λαό χάσει..

Όχι κράζουν, χωρίς όμως να μιλάνε για την υποτέλεια στην οποία το Μπατσόκ πάει να μας ρίξει, χωρίς ν’ αναφέρονται στο δικαίωμα το ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ενός λαού για τη μοίρα του ν’ αποφασίσει, όπως θα περίμενε κανείς να κάμουν..

ΟΧΙ… Το ΟΧΙ τους το φωνάζουν αντιπαλεύοντας, στην ίδια την ουσία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ! Ειδικά οι «Ευρωπαίοι» και τα άλλα των τραπεζιτο-αγορών τσιράκια.

Το δικαίωμα ενός λαού να αποφασίσει, αν θέλει να είναι Δούλος,

ή την Ελευθερία του ν’ αναζητήσει, κι ας τον φτωχέψει το σάπιο τους το σύστημα.



Κι έτσι έρχεται η ώρα εκείνη,

που ο ΓΑΠ που την Ελλάδα πολλές ως τώρα φορές ξεπούλησε για να τη «σώσει»,

ο Νικόλας (ο Σαρκοζής, εκείνος που τον Καντάφι δολοφόνησε για να καλύψει τις βρωμιές του και πετρέλαια να πάρει για να σκοτώσει λίγο περισσότερο τον πλανήτη κι άλλα πολλά που έχει καμωμένα),

η κυρά- Μέρκελ (εκείνη η κυρά που πίσω της και μέσα της, του Δ’ Ράιχ νοσταλγούς κουβαλά),

κι όλη η Μπατσο-φασιστο-συμμορία ανά τον κόσμο,



απεύχεται..

Εκείνη η ώρα που εμείς,

οι απλοί άνθρωποι,

τον καθρέφτη χρειάζεται να κοιτάξουμε..


Και μια απόφαση να πάρουμε…


Εκείνη την προαιώνια,

που κάθε γενιά έχει ανάγκη να πάρει..


Εκείνη που πήραν όσοι μας έχουν το δικαίωμα δώσει, να μπορούμε ν’ αναλογιζόμαστε..

Οι παππούδες μας το ’40,

οι πρόγονοί μας το ’12,

οι προδομένοι μαχητές του ΄21,

μα και καθένας που το αίμα του μέσα μας κυλά..


Μια και κοιτώντας τον καθρέφτη, βαθιά στα μάτια θ’ αναζητήσουμε..

Να βρούμε..

Και ν’ αποφασίσουμε…

Θα είμαστε άραγε του ΓΑΠ, του Πρετεντέρη, του Καψή, του Νικαλά, της Άγγελας τσιράκια;

Η θ’ αποφασίσουμε διαφορετικά;

Εκείνο που φοβούνται (και πως φαίνεται απ’ τις λυσσασμένες τους κραυγές ο φόβος!);

Εκείνο που παλεύουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε, ν’ απαρνηθούμε..



Εκείνο που καθρεφτίζεται στων ματιών τα βάθη, εκεί που η σπίθα, πυρκαγιά πα' να ‘γεννεί..

Εκείνο που το Είναι μας το ξέρει..

Πως ότι κι αν ‘θένε αυτοί που για δούλους μας έχουν..


Εμείς,

Είμαστε Άνθρωποι!

Ελεύθεροι Άνθρωποι!



Να θυμηθούμε χρειάζεται…

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Μπάτσοι: Αυτοί που θα γινόταν Ήρωες..

"Ες - Ες και Ματατζίδες, εκτελούν «Διαταγές»: Στο ίδιο «μαγαζί» ανήκουν ή έχουν διαφορές..;"



Η Ιστορία Διδάσκει. Γι’ αυτό και οι «εθνικοί», μα και διεθνείς Δοσίλογοι, την έχουν καταντήσει το πιο ανιαρό μάθημα στα σχολεία, την έχουν πετσοκόψει και στα μέτρα τους ξαναγράψει.

Γιατί μέσα από εκείνη, μπορούμε να δούμε, να διακρίνουμε και να κρίνουμε καταστάσεις που το παρόν μας αφορούν..

Μια και όλοι, για παράδειγμα, έχουμε ακούσει για τα Ες – Ες.

Ναι εκείνους τους φονιάδες που είχαν φτιάξει οι Γερμαναράδες – Ναζί, σαν επίλεκτη φρουρά των μελών του κόμματος αρχικά και σαν φρουρούς – εκτελεστές στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αργότερα. Και βέβαια σα στρατιώτες φανατισμένους, όταν ο πόλεμος μαινόταν.

Και τι έκαναν αυτοί στα Ες – Ες λοιπόν..;

Διαταγές εκτελούσαν..!

Που τους έλεγαν να χτυπάνε και να σκοτώνουν όταν θεωρούνταν απαραίτητο, Εβραίους, αντιφρονούντες, αιχμαλώτους. Και τι έκαναν τότε..;

«Εκτελούσαν» τις διαταγές και όποιον είχαν απέναντί τους επίσης.

Είχαν όμως εναλλακτική;

Είχαν μπορεί να πει κανείς.

Το να μην υπακούσουν!

Ναι αλλά τότε…,

Για Περισσότερα, πατήστε ΕΔΩ!

θα εκτελούνταν κι αυτοί!

Και μάλιστα ενώ ήταν γαλουχημένοι από παιδιά, ότι οι Εβραίοι, Σλάβοι, κτλ, «Υπάνθρωποι» ήτανε, αφού αυτοί στη φυλή την «Άρια» ανήκαν. Κι ήταν οι άλλοι «ζώα, ποντίκια, γουρούνια», κτλ..

Άρα αν αρνούνταν εκτελέσουν τις διαταγές, θα εκτελούνταν οι ίδιοι. Κι έτσι δεν το έκαναν και μάλιστα για χάρη «ξένων» και «υπανθρώπων».

Κι έτσι χτυπούσαν, σα λυσσασμένα σκυλιά..

Τους δικαίωσε όμως, το δικαστήριο μετά τον πόλεμο, όταν επικαλέστηκαν ότι εκτελούσαν των ανωτέρων τις διαταγές;

Φυσικά και όχι, μια και θεωρήθηκαν,

Εγκληματίες Πολέμου..!

ΚΙ όχι μόνο εκείνοι που έδιναν τις διαταγές , μα και οι «απλοί» στρατιώτες, που τις εντολές εκτελούσαν. Η ιστορία διδάσκει λοιπόν..!

Πάμε όμως τώρα, στον 21ο αιώνα..

Για τους Ματατζίδες, Δελτάδες, κι όλους αυτούς που είδαμε και νιώσαμε να μακελεύουν άοπλους πολίτες στο Σύνταγμα, στις 28-29/06, τι ακούμε..;

Το ότι η «Διεύθυνση των «Προστατών του Πολίτη», και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, μας λένε πως διαταγές Εκτελούσαν.

Μάλιστα.. Και πώς τις εκτελούσαν;

Κάπως έτσι,



Κι έτσι,



Κι έτσι,



Και όπως με τα μάτια μας και μέσα από φωτογραφίες έχουμε βιώσει και δει..

Πάνοπλοι μπάτσοι, σαν οπλισμένα θεριά, άοπλους Ανθρώπους μακελεύουν!







Κι οι μπάτσοι αυτοί, οι Ματατζίδες κι όλοι οι υπόλοιποι, τι επιλογές είχαν;

1η Επιλογή: Να αρνηθούν να εκτελέσουν τη διαταγή. Μια και η χρήση χημικών σε αμάχους, από τον ΟΗΕ απαγορεύεται, καθώς έγκλημα Πολέμου θεωρείται..

Τι θα πάθαιναν..; Θα τους εκτελούσαν; Το πολύ καμιά ΕΔΕ και θα έβγαιναν καθαροί, μια και ο Δικηγορικός σύλλογος, κι Ιατρικός που έχει τώρα καταθέσει μήνυση για εγκληματική χρήση των ασφυξιογόνων, και ο κόσμος όλος μαζί τους θα ήταν.

Κι όμως αποφάσισαν να χτυπήσουν σαν λυσσασμένα σκυλιά..

2η Επιλογή: Να εκτελέσουν τις εντολές ρίχνοντας απλά τα έτσι κι αλλιώς απαγορευμένα τους χημικά, και να διαλύσουν κάποια στιγμή τον κόσμο, που θα αναγκαζόταν να φύγει, χωρίς να χτυπάνε γυναίκες, παιδιά, γέροντες και άοπλους πολίτες.

Τι θα πάθαιναν..; Θα τους εκτελούσαν; Το πολύ καμιά επίπληξη γιατί άργησαν.

Κι όμως αποφάσισαν να χτυπήσουν σαν λυσσασμένα σκυλιά..

3η Επιλογή: Να χτυπήσουν και με τα δακρυγόνα και τα κλομπ, αλλά μόνο όταν έβλεπαν εστία αντίστασης. Ο κόσμος θα διαλύονταν, και πάλι μια χαρά όλα θα ήταν γι αυτούς.

Τι θα πάθαιναν..; Θα τους εκτελούσαν; Μπα, και πάλι μπράβο θα τους έλεγαν.

Κι όμως αποφάσισαν να χτυπήσουν σαν λυσσασμένα σκυλιά..

Το σίγουρο είναι πως και στις τρεις επιλογές, δε θα τους εκτελούσε κανένας.

Αυτοί όμως, την 4η διάλεξαν.

4η Επιλογή: Να χτυπήσουν σαν λυσσασμένα σκυλιά..

ΚΙ αυτό έκαναν την Τετάρτη 29 του Ιούνη. Τη μέρα που κάθε έννοια Κοινοβουλευτικής «Δημοκρατίας», πέθανε στην Ελλάδα, μα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ολόκληρη. Καθώς οι ηγεσίες των εκεί Δοσίλογων, και τα παπαγαλάκια τους, κουβέντα δεν είπαν, μια και τα ίδια μέτρα θα πάρουνε αν χρειαστεί..

Αποφάσισαν λοιπόν, και χτύπησαν σαν λυσσασμένα σκυλιά.

Εκείνους που και καλά «προστατεύουν»..

Τους άοπλους πολίτες, που το Δίκιο τους ζητούσαν..

Εκείνους που για 35 μέρες, μια κουβέντα δεν είχαν πει εναντίον των μπάτσων στην πλατεία.

Εκείνους που τους φώναζαν,

«Ρε παιδιά, πόσα παίρνετε;»,

«Και σε σας δεν κόβουν λεφτά;»,

«Οι εχθροί, οι Δοσίλογοι, πίσω σας είναι, παιδιά του λαού, δικοί μας είστε!»,

κι άλλα πολλά.

Τα οποία θα μιλούσαν στην καρδιά και του πιο στυγνού εγκληματία, αν τ’ άκουγε από τόσο κόσμο..



Και τελικά τι έκαναν;


Επέλεξαν

Τους Κλέφτες,

Τους Δοσίλογους,

Τους Φονιάδες της Ελλάδας να Προστατεύουν,

Και στους Πολίτες σα λυσσασμένα σκυλιά να επιτεθούν,

Όταν τους δώσανε την Εντολή..


Έχουν διαφορά λοιπόν με τα Ες – Ες..;

Την απάντηση μπορεί να τη δώσει ο καθένας μας..

Αφού συνυπολογίσει το εξής..:


Οι των Ες-Ες, αν δεν εκτελούσαν μια διαταγή, θα εκτελούνταν..!


Οι Ματατζίδες – Δελτάδες, Διάδες, και άλλοι Μπάτσοι,

Αν δεν εκτελούσαν την εντολή να χτυπήσουν τους πολίτες,

Τ’ αδέρφια τους που ζητούσαν της Ελλάδας τη σωτηρία από τους τοκογλύφους,

Ήρωες θα γινόταν...!


Για το Λαό, για όλους τους Έλληνες!!!

Έλα όμως που ο Ηρωισμός,

Ψυχή κι Ανθρωπιά προϋποθέτει…


Κι έτσι αυτοί, απ’ όλες τις επιλογές τους, διάλεξαν αυτή που σα λυσσασμένα σκυλιά όρμηξαν να προστατέψουν,

Εκείνους που το Σύνταγμα καταλύουν, τη Δημοκρατία βιάζουν, την Ελλάδα ξεπουλάνε, και τσιράκια των Γερμανών και των άλλων τοκογλύφων έχουν γίνει!

Τους Δοσίλογους προστάτεψαν, και το λαό μακέλεψαν!



Έχουν λοιπόν διαφορά..;

Τεράστια πιστεύω…

Μα προς το χειρότερο δυστυχώς..

Εσείς τι λέτε;

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

«Ρε φίλε Έρχονται οι Σπαρτιάτες..!». Θα τους αφήσεις μόνους, το ΔΝΤ, το Τζέφρη, και τη Χούντα την Παγκόσμια για να παλέψουν;



Κάποτε ήταν να έρθουν οι Σπαρτιάτες, μα δεν ήρθαν, μια και το φεγγάρι περίμεναν να γιομίσει πρώτα, και μετά στον πόλεμο να βγουν:

«Μαραθώνας, 490 π.Χ.: Η μάχη σύμφωνα με τον Ηρόδοτο

Προτού φύγουν από την πόλη, οι Αθηναίοι στρατηγοί έστειλαν ένα μήνυμα στη Σπάρτη. Αγγελιαφόρος ήταν ένας Αθηναίος που λεγόταν Φειδιππίδης επαγγελματίας δρομέας μεγάλων αποστάσεων.

Ο Φειδιππίδης λοιπόν —που ανέλαβε την αποστολή από τους στρατηγούς της Αθήνας και συνάντησε τον Πάνα— έφτασε στη Σπάρτη την επόμενη μέρα που έφυγε από την Αθήνα και παρέδωσε στους άρχοντες των Σπαρτιατών το μήνυμα που έλεγε:

«Άνδρες της Σπάρτης, οι Αθηναίοι σας ζητούν να τους βοηθήσετε και να μη μείνετε απλοί θεατές της επικείμενης συντριβής και υποδούλωσης της αρχαιότερης πόλης της Ελλάδας από ένα βάρβαρο εισβολέα• αυτή τη στιγμή, η Ερέτρια έχει πέσει στα χέρια του κι η Ελλάδα είναι πιο αδύναμη μετά την απώλεια μιας αξιόλογης πόλης της». Αυτός είπε όσα είχε πάρει εντολή να πει.

Οι Σπαρτιάτες, μολονότι ήθελαν να στείλουν βοήθεια στην Αθήνα, δεν μπορούσαν να το κάνουν αμέσως γιατί θα καταπατούσαν τους νόμους τους. Ήταν η ένατη μέρα του μήνα και δεν έπρεπε να αρχίσουν εχθροπραξίες προτού γεμίσει το φεγγάρι.



Έτσι, περίμεναν την πανσέληνο ενώ στο μεταξύ, ο Ιππίας, γιος του Πεισίστρατου, οδηγούσε τους Πέρσες στο Μαραθώνα.»

Η μάχη κερδήθηκε, από Αθηναίους και Πλαταιείς μοναχά, κι ήταν εκείνη που έδωσε δύναμη και πίστη στους Έλληνες, πως τους βαρβάρους να νικήσουν μπορούσαν..

Σαν τη πρώτη μάχη της πλατείας, την Τετάρτη, στις 15-06 του ’11, που κόντρα σε κουκουλό-μπατσους και δακρυγόνα,



η πλατεία,



ελεύθερη έμεινε..!



Δέκα χρόνια μετά, το 480 πχ, ήρθαν τριακόσιοι,



και πολέμησαν ενάντια σε μια αυτοκρατορία,



κι ενάντια σε κάθε "λογική" κράτησαν για 3 μέρες έχοντας ένα εκατομμύριο απέναντι..



Και πολέμησαν τους βρικόλακες της τότε εποχής, με τρόπο και πυγμή, που μέσα απ’ τους αιώνες τους σκοτεινούς, στο σήμερα έχει φτάσει,

Και μας μαθαίνει,


Πως η Ψυχή,

τα νούμερα νικάει!



Αλλά,

δεν ήταν αρκετοί..


Κι όμως με τη μάχη τους,

για τη Σαλαμίνα και τις Πλαταιές,

τα θεμέλια έχτισαν!


Και τα λαμόγια ‘φύγαν!



Τώρα, την Τετάρτη 22-06-2011, 30 Σπαρτιάτες στην Αθήνα θα έρθουν..



«Σπάρτη: πορεία «Αγανακτισμένων» προς την Αθήνα Δευτέρα, Ιούνιος 20, 2011

Ομάδα από 30 «αγανακτισμένους» πολίτες από τη Σπάρτη, έχει ήδη ξεκινήσει, από το βράδυ της Κυριακής πορεία διαμαρτυρίας με αφετηρία το άγαλμα του βασιλιά Λεωνίδα στην Σπάρτη και τερματισμό την πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα.

Οι 30 Σπαρτιάτες εμπνεύστηκαν για την κίνησή τους από το ψηφιδωτό «η αρπαγή της Ευρώπης», που κοσμεί την ελληνική έκδοση του νομίσματος των 2 ευρώ.

Τους πολίτες που πεζοπορούν και αναμένεται να φτάσουν στην Αθήνα την Τετάρτη περίπου στις 20.00, συνοδεύουν για λόγους ασφάλειας η ελληνική ομάδα διάσωσης.

Μαζί βρίσκονται, επίσης, συνεργεία ξένων τηλεοπτικών δικτύων, που ετοιμάζουν ανταποκρίσεις.

Όπως δήλωσε ένα από τους «αγανακτισμένους» Σπαρτιάτες «ο λόγος της συμβολικής κινητοποίησης είναι η αφύπνιση συνειδήσεων των λαών και των πολιτικών στη χώρα μας και σ’ όλη την Ευρώπη. Να αφήσουμε τον καναπέ και να διεκδικήσουμε αυτά που μας στερούν την αξιοπρέπειά μας».

http://nemeapress.blogspot.com/2011/06/blog-post_6223.html»

Κι ας είναι το φεγγάρι στη χάση, κόντρα στους «οιωνούς», όπως μπορεί ο καθένας να δει τον ουρανό κοιτάζοντας..

Κι ας έχει γίνει κι έκλειψη σελήνης, μια εβδομάδα πριν..

Μια και ξέρουν,

πως «Οιωνός Άριστος, Αμύνεστε επί Πατρίς»

(κι ας το ‘χει πει ο «εχθρός» τους, ο Επαμεινώνδας..»


Έρχονται, κρατώντας στην ψυχή των προγόνων τους το Πνεύμα, και μας λεν:


ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ: ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ by babisflou

Άραγε θα είναι οι 30 αρκετοί..;

Έχοντας να αντιμετωπίσουν τους Παγκόσμιους βρικόλακες,

και τα επί της γης Λαμόγια..;



Σίγουρα δε φτάνουν..

Σίγουρα χρειάζεται κάτι ακόμα, αυτή η μάχη για να κερδηθεί..


Χρειάζεται κι εσύ,

κι εγώ,

κι ο καθένας μας,

στο δρόμο

να βγει ..


Και μαζί τους να ενωθεί..!



Μια και τότε,

αυτό που φοβούνται οι βρικόλακες,



Πράξη να κάμουμε μπορούμε!

Και την Αλήθεια κατάματα να δούμε,


Εκείνη που ρωτά:

"Θα τους αφήσεις μόνους, το ΔΝΤ, το Τζέφρη, και τη Χούντα την Παγκόσμια για να παλέψουν;"

Ή θα κάμεις, τις αλυσίδες που σου φόρτωσαν σπάζοντας,

εκείνο που το Είναι σου, φωνάζει;


Πως ενωμένοι πολεμώντας,

Μπορούμε..!




«Να θυμηθούμε» χρειάζεται!

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

Αγανάκτηση, Δοσίλογοι, Ξεπούλημα, Πόλεμος! Κι εσύ τι κάνεις;



Είναι φανερό, και στους πλέον ανυποψίαστους, καλόπιστους, και σε ότι θέλει να χαρακτηρίσει ο καθένας τον εαυτό του, ότι πλέον βρισκόμαστε σε πόλεμο! Έναν πόλεμο ενάντια στην ίδια μας την ύπαρξη.

Έναν ύπουλο πόλεμο, μια και ο εχθρός μας έχει καταλάβει και πολεμάει από μέσα, παριστάνοντας ότι είναι ένας από μας,

που μας «κυβερνάει»,



που μας «ενημερώνει».



Ναι κάποιοι το αναφέραμε από το διαδίκτυο και όπου αλλού είχαμε πρόσβαση (σε φόρουμ, εργασιακές συνελεύσεις, συζητήσεις κ.α.), από χρόνια τώρα.

Ένας από εκείνους, είναι ο Γιώργος Αλεξόπουλος, τη φωτογραφία του μπορεί να δει κανείς στο ιστολόγιο «Νεφελοβάτης».

Ο Γιώργος δυστυχώς έφυγε νωρίς, δύο χρόνια πριν, μετά από μια μεγάλη μάχη που έδωσε, από τροχαίο.

Τα γραπτά του όμως μαζί μας είναι, και μας θυμίζουν..

Έγραφε λοιπόν ο Γιώργος, δυόμιση χρόνια πριν, στον απόηχο του Δεκέμβρη του ’08 τα παρακάτω, που μοιάζει να έχουν γραφτεί για το σήμερα:

«Ζητούνται ανιχνευτές!

Όπως συμβαίνει και με πολλούς άλλους συμπατριώτες μας, έτσι κι εγώ, θεωρώ ότι αυτή την στιγμή, η Ελληνική κοινωνία είναι πραγματικά ανώριμη για να προχωρήσει σε μια επανάσταση.

Κι επίσης θα δηλώσω ότι δεν θέλω μια επανάσταση που θα ξεκινήσει από το 1% ή έστω το 10% των σκεπτόμενων ανθρώπων κι έπειτα θα την ακολουθήσει ένα 90% αδιάφορων μη σκεπτόμενων κατοίκων.

Το είδαμε το έργο στο πολυτεχνείο και βλέπουμε που οδήγησε 35 χρόνια μετά.
Θεωρώ λοιπόν, ότι αυτό που προέχει, είναι οι ζυμώσεις μέσα στην Ελληνική κοινωνία.
Μόνο, που ότι χειρότερο θα ήταν οι ζυμώσεις αυτές να γίνουν έτσι τυχαία, χωρίς κάποιο σχέδιο και κάποιον στόχο….


Άρα λοιπόν, εάν θέλουμε να δούμε πως αυτή η οργή του Ελληνικού λαού θα μεταμορφωθεί σε ουσία, θα πρέπει πρώτα να ανιχνεύουμε έτσι ώστε να αποκτήσουμε γνώση του ποιός είναι ο εχθρός οι δυνάμεις του, η διάταξη του, επίσης να δούμε ποιές είναι οι φίλιες δυνάμεις και ποιό και πως είναι διαμορφωμένο το πεδίο της μάχης.


…Για φαντάσου ένα πόλεμο όπου κανείς δεν θα ξέρει τον εχθρό?

Ποιός θα πάει να πολεμήσει?

Αυτό συμβαίνει και τώρα.

Όλοι ξέρουν τον εχθρό, αλλά το 90% τον ξέρει έτσι γενικά κι αόριστα χωρίς να μπορεί να τον δείξει, οπότε που να πάει να τον βρει να τον πολεμήσει?

Έτσι και το υπόλοιπο 10% τον ξέρει μεν λίγο καλύτερα, αλλά όχι λεπτομερώς και βέβαια δεν ξέρει ούτε πόσες είναι οι δυνάμεις του ούτε το πως είναι διατεταγμένες.

Άρα λοιπόν, καταλήγω, στο ότι το σημαντικότερο όλων και πλέον επείγον, είναι να μπορέσουμε να ορίσουμε με απόλυτη σαφήνεια και λεπτομερώς τους λόγους που κρύβονται πίσω από την οργή του Ελληνικού λαού ώστε να δούμε τον εχθρό, το μέγεθος του, τις θέσεις του, να κινητοποιήσουμε τις εφεδρείες μας, να προχωρήσουμε στον σχεδιασμό συνυπολογίζοντας όλα τα παραπάνω και τέλος, να δώσουμε την μάχη μας.

Ζητούνται ανιχνευτές!

Δεν έχει σημασία ούτε η ηλικία, ούτε το επάγγελμα ούτε καν η ικανότητα διατύπωσης αυτού που έχεις να πεις.

Ακόμη κι αν εσύ δεν μπορείς να το διατυπώσεις σωστά, κάποιος άλλος θα δεί την ουσία αυτού που λες και θα το διατυπώσει αυτός.

Απλά πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε και συγκεκριμένα, με στόχο καταρχάς να καταγράψουμε το πρόβλημα της ζωή μας σε όλη του την έκταση.»

Ολόκληρο το κείμενο, βρίσκεται ΕΔΩ.

Εκείνα που συζητούσαμε λοιπόν πριν δυόμιση χρόνια, που για πόλεμο μιλούσαν και που περίεργα φάνταζαν σε πολλούς, είναι πια μπροστά μας.



Και κάποια από όσα τότε είναι γραμμένα, υλοποιούνται δειλά -δειλά στις μέρες μας, στο Σύνταγμα, στις Λαϊκές Συνελεύσεις, στις γειτονιές και τις συζητήσεις μεταξύ απλών Ανθρώπων.


Οι εξελίξεις πλέον τρέχουν, αλλά μόλις τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει φανερές σε όλους κάποιες πιο ξεκάθαρες του Εχθρού όψεις.

Έχει γίνει φανερό ότι μας έχει καταλάβει μια «κυβέρνηση» ψευτών (καθώς με ψέματα εκλέχτηκε – ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ- κι όλα τα συναφή τους μέχρι και τώρα, η οποία πλέον όλο και πιο φανερά , δείχνει το τι στ’ αλήθεια είναι..



Μια Χούντα (καθώς δεν δίνει καμιά σημασία στη λαϊκή θέληση που εναντιώνεται σε μνημόνια και ξεπουλήματα) από δοσίλογους, που τα συμφέροντα των ξένων τοκογλύφων υπερασπίζεται, και ξεπουλάει τη χώρα, το μέλλον, τα όνειρα και τις ζωές μας.

Και για ποιο λόγο;

Μα για να αποκτήσουν κι άλλα λεφτά οι «αγορές», δηλαδή εκείνα τα ψυχασθενή βρικολακιασμένα δίποδα, διεθνή και ντόπια, που γι ανθρώπους θέλουν να περνιούνται. Εκείνοι που ρουφάνε το αίμα των πραγματικών Ανθρώπων στο όνομα του χρέους, για να κορέσουν το βούρκο της αδηφάγου ασθένειας που στην ψυχή κουβαλάνε.



Εκείνης που τους ωθεί τους ανθρώπους σα νούμερα να βλέπουν, και την ευτυχία σε λεφτά να μετράν. Μια και τίποτα στ’ αλήθεια να τους κάνει ευτυχείς δεν μπορεί, παρά μόνο η «εξουσία» τους, που στη Δυστυχία των πολλών βασίζεται. Είναι τόσο άρρωστοι, που μοιάζει να θαρρούν πως μαζί θα τα πάρουν τα ευρά τους, όταν θα έρθει η ώρα τους, σαν καθενός, να φύγουν..Χωρίς να αναλογίζονται, πώς «τα σάβανα, τσέπες δεν έχουν»...

Και μαζί τους έχουν ξαμολήσει τα διάφορα τσιράκια τους. «Πολιτικούς», τηλε-βρικόλακες, δημοσιογράφους, και διάφορους άλλους, που μαζί τους συντάσσοντα, πουλώντας το είναι τους για λίγα ψίχουλα, για τα «αργύρια», που τους δίνουν.

Κι έτσι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια Πανευρωπαϊκή και Παγκόσμια Δικτατορία,



που τα πλοκάμια της παντού έχει απλώσει,



κρυμμένη πίσω από όρους όπως «οι αγορές», πίσω από ξεπουλημένα Χουντο-κάναλα,



από Δοσίλογους που καρέκλες σ’ όλα τα κοινοβούλια έχουν καταλάβει,



μα και σε μέρη που να τα δούμε ακόμα φανερά δε μπορούμε.



Κι εμείς;

Όλοι εμείς που τους βλέπαμε τόσο καιρό σωτηρία να μας τάζουν αν πάρουμε του μνημονίου τα ματωμένα τα λεφτά; Που είναι χρωματισμένα με το αίμα των ζωών που χάνονται καθημερινά, των ανέργων, συνταξιούχων, άστεγων, και σκλάβων (που εργαζόμενους και καλά τους ονομάζουν)..



Τι κάνουμε;

Αμήχανα κοιτάγαμε ως τα χθες..

Και τώρα προσπαθούμε..

Να ανιχνεύσουμε, να ψυχανεμιστούμε, να Δούμε την Αλήθεια..

Εκείνη που λέει, ότι σε λήθαργο μας είχαν τόσα χρόνια. Σε μια Λήθη, που το είναι μας κατάπινε, με πράγματα μικρά κι ανούσια, όσο αυτοί την Ουσία μας ρουφούσαν.

Και τώρα τι;

Όλοι πλέον το νιώθουμε πως ο πόλεμος στο σημείο καμπής του έχει φτάσει..

Εκεί είναι απαραίτητη η Δράση μας, αλλιώς ο Εχθρός, οι «αγορές», τηλε και άλλοι βρικόλακες, Δοσίλογοι «πολιτικοί», οι συν αυτών και πίσω απ’ αυτούς, θα κατορθώσουν εκείνο που ποθούν.

Να μας δέσουν σε μια σκλαβιά, που μπροστά της η πιο ανέφελη, παγωμένη, χειμωνιάτικη νυχτιά της ζωής μας, σαν παράδεισος θα μοιάζει..



Το νιώθουμε στο Είναι μας πλέον..

Και τι κάνουμε;

Υπάρχει άραγε Ελπίδα πια;

Ναι Υπάρχει, κι ας μη μπορούμε να το νιώσουμε εξολοκλήρου ακόμα..

Μια και κάνουμε εκείνο που Φοβούνται..

Συγκεντρωνόμαστε,



Συζητάμε σε πλατείες και γειτονιές,

Συμμετέχουμε στο μέτρο που ο καθένας μας μπορεί,



Συν-αναζητούμε την Ενθύμηση..

Εκείνη που θα μας Ανα-δείξει, τι στ’ Αλήθεια Δημοκρατία πάει να πει..

Εκείνη που θα μας οδηγήσει,

Σ’ ότι πιο πολύ πολεμάνε,

Σ’ ότι πιο πολύ Φοβούνται..

Στο,

Να Θυμηθούμε..!